Het Eiland van de Verstotenen is een artistiek-journalistieke expositie, bestaande uit een video van 35 minuten met audio-interviews en videobeelden, een foto-expositie en archief. Tot er een plekje voor de expositie is gevonden, onderstaand alvast een voorproefje.
-
The Island of the Discarded is an artistic-journalistic exhibition consisting of a 35-minute video in three parts, a photo exhibition, and an archive. Until a venue for the exhibition is found, here’s a sneak peek.
The Island of the Discarded
Het Eiland van de Verstotenen is een artistiek-journalistieke expositie over het Griekse eiland Leros, gelegen aan de rafelranden van Europa. Al jarenlang is Leros een opvangplek voor mensen die men op het vasteland liever kwijt is. Zo huisde het eiland leprozen, weeskinderen van communisten, politieke gevangenen, psychiatrische patiënten, en nu, vluchtelingen.
In 1958 opende op Leros het toen zo genoemde Colony of Psychopaths. Er was nauwelijks gediplomeerd personeel aanwezig. Tot en met de jaren negentig verbleven honderden psychiatrische patiënten uit heel Griekenland hier in slechte omstandigheden. Ze hadden geen psychiatrische hulp, geen dagbesteding, geen eigen bed, groezelige matrassen zonder lakens, geen eigen spulletjes, soms zelfs geen kleding.
In de jaren negentig werd mijn opa, Piet van der Klis, vanuit Nederland als onderdeel van een Europese missie naar Leros gezonden. Samen met een Italiaans en een Grieks psychiatrisch team probeerden ze de patiënten langzaam weer een menswaardig bestaan te geven.
Dertig jaar later is het terrein rondom het inmiddels verlaten psychiatrisch ziekenhuis veranderd in een plek voor weer een andere groep. Vluchtelingen die met gevaar voor eigen leven de Middellandse Zee zijn overgestoken, belanden in een nieuwgebouwd Closed Controlled Access Center op Leros.
Wachtend op hun registratie, is hier niets te doen. Eten wordt een keer per dag uitgedeeld. Het smaakt flauw en is vaak niet genoeg. Iedereen krijgt dagelijks één fles van 1,5 liter water, op hete dagen soms twee. Aan kleding voor mannen is een groot tekort. Lakens op de bedden ontbreken.
De geschiedenis herhaalt zich als het ware.
Dit project is tot stand gekomen met dank aan mijn opa, Piet van der Klis, en vele anderen.
(scroll down for English translation)
Expositie Design
The Island of the Discarded is an artistic-journalistic exhibition about the Greek island of Leros, located on the fringes of Europe. For years, Leros has served as a refuge for people whom the mainland would rather not have. The island has been home to lepers, orphans of communists, political prisoners, psychiatric patients, and now, refugees.
In 1958, the so-called Colony of Psychopaths opened on Leros. There was hardly any qualified staff on hand. Until the 1990s, hundreds of psychiatric patients from all over Greece lived here in poor conditions. They had no psychiatric care, no daily activities, no bed of their own, grimy mattresses without sheets, no personal belongings, and sometimes not even any clothes.
In the 1990s, my grandfather, Piet van der Klis, was sent from the Netherlands to Leros as part of a European mission. Together with an Italian and a Greek psychiatric team, they worked to gradually restore a dignified life to the patients.
Thirty years later, the grounds surrounding the now-abandoned psychiatric hospital have been transformed into a place for yet another group. Refugees who have crossed the Mediterranean at the risk of their own lives end up in a newly built Closed Controlled Access Center on Leros.
While waiting to be registered, there is nothing to do here. Food is distributed once a day. It tastes bland and is often not enough. Everyone receives one 1.5-liter bottle of water daily, sometimes two on hot days. There is a severe shortage of men’s clothing. There are no sheets on the beds.
History repeats itself, as it were.
This project was made possible thanks to my grandfather, Piet van der Klis, and many others.
